سیاست‌های سخت‌گیرانه پناهندگی در دوران فریدریش مرتس

با ورود فریدریش مرتس به عنوان رهبر حزب دموکرات مسیحی آلمان (CDU)، و افزایش نفوذ محافظه‌کاران در گفتمان عمومی، سیاست‌های پناهندگی در آلمان شاهد چرخشی قابل‌توجه به سمت سخت‌گیری و محدودسازی بوده‌اند. مرتس که به مواضع انتقادی نسبت به سیاست‌های مهاجرتی دولت‌های پیشین شناخته می‌شود، در دوره‌ی رهبری خود بر لزوم «نظم، کنترل و محدودیت» در سیاست مهاجرت تأکید داشته است.

تغییرات کلیدی در سیاست‌های پناهندگی

1. افزایش نظارت و کنترل مرزی
   دولت تحت تأثیر فشارهای سیاسی و اجتماعی، تدابیری برای تقویت کنترل در مرزهای زمینی، به‌ویژه در مرزهای جنوبی با اتریش و جمهوری چک، اتخاذ کرده است. بازرسی‌های مکرر و بازگرداندن متقاضیان پناهندگی بدون مدارک معتبر افزایش یافته است.

2. تسریع در روند رد درخواست‌های پناهندگی و اخراج
   در دوران مرتس، تأکید بر بازگرداندن سریع‌تر افرادی که درخواست پناهندگی‌شان رد شده بیشتر شده است. اقامت اجباری در مراکز مشخص و افزایش اختیارات پلیس مهاجرت، بخشی از این سیاست‌ها به شمار می‌رود.

3. اعمال محدودیت‌های بیشتر بر کشورهای مبدأ موسوم به «امن»
   با گسترش فهرست کشورهای امن، تعداد بیشتری از متقاضیان از حق بررسی کامل درخواست خود محروم می‌شوند. این موضوع به‌ویژه بر پناهجویان اهل بالکان و برخی کشورهای آفریقایی تأثیرگذار بوده است.

4. کاهش مزایا و محدودسازی حق اقامت موقت
   در راستای کاهش انگیزه برای مهاجرت غیرقانونی، کمک‌های مالی و اجتماعی به پناهجویان کاهش یافته و در برخی موارد به صورت غیرنقدی ارائه می‌شود. همچنین صدور مجوز کار و اقامت موقت سخت‌تر شده است.

تأثیرات سیاسی و اجتماعی

سیاست‌های سخت‌گیرانه مرتس با استقبال بخشی از جامعه آلمان، به‌ویژه رأی‌دهندگان محافظه‌کار، مواجه شده است. در عین حال، گروه‌های حقوق بشری و احزاب چپ‌گرا این رویکرد را ناقض اصول انسانی دانسته و آن را عاملی در جهت افزایش تنش‌های اجتماعی و تبعیض نژادی می‌دانند.

جمع‌بندی

در دوران رهبری فریدریش مرتس، سیاست‌های پناهندگی آلمان بیش از پیش به سمت محدودسازی و کنترل شدید حرکت کرده‌اند. با توجه به افزایش چالش‌های مهاجرتی در اروپا و رشد جریان‌های راست‌گرای پوپولیست، به نظر می‌رسد این سیاست‌ها برای مدتی همچنان در دستور کار باقی بمانند.